Action pour la Famille asbl – Actie voor het Gezin vzw

Tegenover de oprukkende cultuur van de dood moet onze samenleving meer duidelijk maken dat het leven zin heeft, in alle fasen. Christenen kunnen en moeten daarbij het voortouw nemen, aldus Jan De Volder in het christelijk weekblad Tertio.Bijna drieduizend mensen, onder wie aartsbisschop André-Joseph Léonard, namen zondag in Brussel deel aan de Mars voor het Leven. Dat is een pak meer dan bij de eerste editie vorig jaar. Opvallend is dat dit initiatief uitgaat van studenten en veel jongeren mobiliseert via Facebook. De sfeer is vreugdevol en levenslustig. Twintig jaar na de abortuswet en tien jaar na de euthanasiewet zijn enkele dingen duidelijk. Zo ging de wetgever in beide situaties uit van de geobjectiveerde noodsituatie, maar in de praktijk zie je zowel zwangerschapsafbreking als euthanasie tot een subjectief recht evolueren. In beide gevallen zouden er strenge wettelijke voorwaarden gelden, maar die worden in de praktijk met een ontstellend gemak uitgehold of omzeild. Het hellend vlak waarvoor tegenstanders destijds waarschuwden, is onmiskenbaar een feit.

Neem nu abortus. Het aantal zwangerschapsafbrekingen stijgt nog altijd. “Abortus stopt een hart, en breekt een ander”, zo vroeg een slogan ook aandacht voor het drama van de moeders. Door de prenatale tests zie je dat het aantal borelingen met down, spina bifida en andere opspoorbare afwijkingen vermindert. Zwangerschapsafbreking werd een pure subjectieve beslissing van de moeder. Zelfs de vader wordt er vaak niet bij betrokken. Het betrokken kleintje heeft al helemaal geen stem in het kapittel. Bovendien is het schrikbeeld van de eugenetica niet ver meer weg.

En dan is er euthanasie. Naar illustraties van het hellend vlak is het niet ver zoeken. Vorige week besloot een koppel in een gemeente van Vlaams-Brabant samen ‘uit het leven te stappen’, zoals dat modieus heet. Hij was 83 en naar verluidt ongeneeslijk ziek. Zij was 78, wat artritis en andere ouderdomskwaaltjes, maar kon zich vooral geen leven zonder haar echtgenoot inbeelden. Daarvoor was de euthanasiewet helemaal niet bedoeld, maar wie geeft daar nog om? Uit onze media – en een groot deel van de samenleving – stijgt net geen applaus op. Het moge duidelijk zijn: onze samenleving promoot de euthanasie, als proper alternatief voor de zelfdoding en als vermijding van lijden en aftakelen. Mijn vraag blijft: is dat nu echt zo humaan? Het feit dat geen enkel ander Europees land het Belgische en Nederlandse euthanasiebeleid volgt – terwijl wij toch steevast denken voortrekkers te zijn –, zou ons toch tot enige voorzichtigheid mogen stemmen.

In Nederland werd vorige week het boek Uit vrije wil voorgesteld. Daarin pleit oncoloog Piet Borst ervoor alle 70-plussers “die klaar zijn met hun leven” recht op euthanasie te geven. Hij wil komaf maken met al die vermoeiende wettelijke voorwaarden of vervelende bezwaren van artsen. Wij verwezen al vaker naar het profetische boek De moderne dood van de Zweedse schrijver Carl-Henning Wijkmark. Hij beschrijft een discussie over hoe mensen ertoe kunnen worden gebracht om op hun 75ste ‘spontaan’ euthanasie aan te vragen. Geen last voor anderen zijn en kosten besparen zijn het ideaal. Science fiction? We stevenen er razendsnel op af.

Alle begrip voor wie schrik heeft voor de toekomst, het ouder worden, de aftakeling, de eenzaamheid na de dood van een geliefde, ik wil geen oordelen uitspreken. Maar het antwoord van de samenleving mag daarop niet zijn: ga dan maar aan de euthanasie! Dat is niet humaan, maar gruwelijk. Het antwoord moet zijn: zorg, pijnbestrijding en vooral liefdevolle nabijheid die het leven zin geeft in alle fasen. Zondag vierde ik de 95ste verjaardag van een goede vriendin. In een moeilijke fase van haar leven zweerde ook zij bij euthanasie. Nu ze zich opnieuw liefdevol omringd weet, heeft ze maar een ambitie: honderd worden, als het God belieft. Laat dat de droom zijn voor onze ouderen en voor al wie hen graag ziet. Bron Tertio

IN DE PERS

De Standaard : Lees Hier lezen →

De Morgen : Lees Hier lezen →

Het Belang van Limburg : Lees Hier lezen →

Het Nieuwsblad : Lees Hier lezen →

Presentation by Jonas Himmelstrand at the “Forum européen des femmes” (November 3, 2010).

Lezen op www.forum-europeen-des-femmes.eu

Voorkeurstemmen van de kandidaten die werden ondersteund door Actie voor het Gezin

Senaat

CD&V : Marleen Joris (19) 19 894

Gwendolyn Vandermeersch (11e opvolger) 14 863

Kamer

Antwerpen

CD&V : Mia De Schamphelaere (5) 12 479

Ward Kennes (11^e opvolger) 5 062

Groen ! Sylvia Boller (19) 2 432

Limburg

N-VA Pierke Joosten (5^e opvolger) 6 195

Groen ! Bert Stulens (4) 1 598

De campagne voor de federale verkiezingen wordt volledig overheerst door communautaire en economische problemen. Hoe kan het ook anders? Nochtans raakt ook het gezinsbeleid ieder van ons, in het bijzonder in deze onzekere tijden. Om de kiezers te kunnen informeren heeft Actie Gezin vzw – Action pour la famille asbl de volgende vijf vragen gesteld aan de kandidaten van de belangrijkste democratische partijen:

1. Het aantal echtscheidingen stijgt voortdurend, wat dikwijls kwalijke gevolgen voor de kinderen meebrengt, naast een grotere kans voor deze gezinnen om te verarmen. Zal u, in alle respect voor de vrijheid van de ouders om uit elkaar te gaan als dat nodig is, wetgevende initiatieven ondersteunen die het langdurig engagement tussen een man en een vrouw bevorderen en het huwelijk herwaarderen?

2. Het opvoedend werk van ouders die thuisblijven wordt sociaal weinig gevaloriseerd, hoewel het, zeker op langere termijn, economisch gezien erg veel opbrengt en van vitaal belang is voor het welzijn van de kinderen. Bent u voorstander van een erkenning van de belangrijke rol van deze ouders, onder de vorm van een inkomen en pensioenrechten voor de ouder die zich gedurende enkele jaren volledig aan het opvoeden van zijn of haar kinderen wijdt?

3.    Het gebruik van draagmoeders veroorzaakt commerciële wanpraktijken en houdt ernstige psychologische risico’s in, zowel voor het kind als voor de vrouw die het op de wereld zet. Zou u voor een wet stemmen die het “zwanger zijn voor iemand anders” verbiedt?

4. Gezinnen zijn een omgeving bij uitstek wat betreft solidariteit met hun zwakkere leden. Verdedigt u een uitbreiding van de hulp van de openbare instanties ten voordele van gezinnen die bij hun thuis oudere en minder valide personen verzorgen?

5. Het aantal abortussen blijft stijgen en betreft steeds jongere vrouwen. Bent u, hoewel u voorstander bent van een betere begeleiding van vrouwen die te maken krijgen met een ongewenste zwangerschap, gekant tegen een uitbreiding van de wet van 1990 die het onderbreken van de zwangerschap gedeeltelijk heeft gedepenaliseerd?

Antwoorden van Louis Ide (NVA, Senaat 3)

Alle bijdragen die hier worden geplaatst blijven exclusief voor rekening van hun auteur en reflecteren niet noodzakelijkerwijs de mening van Actie voor het Gezin.

Op de Britse tv zijn volgende week de eerste reclamespots te zien voor abortus. Het initiatief gaat uit van het gezondheidsnetwerk Marie Stopes International, dat abortussen uitvoert en daarvoor geld ontvangt van de publieke gezondheidszorg. De organisatie, die acht ziekenhuizen in Groot-Brittannië beheert, benadrukt dat de publiciteit voor advies over ongewenste zwangerschappen en abortus zeer nuttige informatie geeft aan vrouwen in nood. ‘Vorig jaar alleen al heeft onze hulpdienst, die 24 op 24 uur werkt, 350.000 telefoontjes gekregen’, zegt Dana Hovig, directrice van Marie Stopes International. In 2008 werden meer dan 195.000 abortussen uitgevoerd in Engeland en Wales.

Bij anti-abortusgroepen valt de spot allerminst in goede aarde. ‘Ik kan niet geloven dat dit toegestaan wordt’, zegt Michaela Aston, woordvoerster van Life. ‘Het is alsof abortus hetzelfde is als een auto of een schoonmaakproduct. De tragedie is dat deze advertenties zullen leiden tot meer abortussen en meer ellende voor vrouwen.’

De Britse organisatie voor de bescherming van het ongeboren kind, Spuc, probeert via de rechter de spots te blokkeren.
De Standaard.

PERSMEDELING VAN ACTIE GEZIN

Bijna 20 jaar geleden, op 3 april 1990, werd de wet gestemd die het in ons land mogelijk maakte om abortus ongestraft uit te voeren. Nu, twintig jaar later, merken we dat het aantal officieel aangegeven abortussen in ons land nog steeds erg hoog is (18033 in 2007), ondanks de lessen seksuele opvoeding op school, ondanks de vrije beschikbaarheid van verschillende goedkope contraceptieve methodes. Bovendien getuigen steeds meer vrouwen over hun persoonlijke problemen na de beslissing om een niet gewenste zwangerschap af te breken, over de verschillende soorten druk die dikwijls leiden tot een keuze die achteraf betreurd wordt, en over de psychologische gevolgen die nog jaren lang kunnen aanslepen.

Om de burgersamenleving te sensibiliseren en de politieke wereld te interpelleren over deze abortusproblematiek ondersteunt Actie voor het gezin vzw de Mars voor het leven die door een studentencollectief wordt georganiseerd en die op zondag 28 maart om 14h30 zal vertrekken aan het Koningsplein te Brussel. Voor meer informatie zie http://www.28march2010.be/

Actie voor het Gezin stelt volgende maatregelen voor om het aantal abortussen in België beduidend te verminderen:

• De lessen affectieve en seksuele opvoeding op school moeten de leerlingen bewust maken van een verantwoordelijk en respectvol gedrag ten aanzien van anderen, wat in het bijzonder een positieve waardering van zelfbeheersing inhoudt. In plaats van deze lessen exclusief te richten op anticonceptiemethodes – zoals dikwijls het geval is – moet men de gevolgen van weinig doordachte seksuele relaties onder de aandacht van de jongeren brengen, zonder te vergeten om de ernst van een abortus te onderstrepen. Laat ons het mooie van ware liefde benadrukken, liefde die is doordrongen van een diep respect voor de geliefde!

• Een belangrijk deel van de vrijwillig afgebroken zwangerschappen gebeurt vanwege economische of materiële problemen. In deze omstandigheden is het moeilijk om te spreken van een vrije keuze voor de vrouw of het koppel. Daarom moeten we nog beter de rechten en de bescherming van zwangere vrouwen ten aanzien van hun werkgever waarborgen, en hun terugkeer naar hun werk in goede omstandigheden verzekeren. Daarenboven moeten we blijven werken aan een betere harmonisering van het gezinsleven en het beroepsleven. We herinneren u er aan dat Actie voor het Gezin pleit voor het invoeren van een ouderschapssalaris.

• Actie voor het Gezin eist dat de voorzieningen in de wet strikt worden gerespecteerd. Volgens de wet van 1990 heeft de vrouw die haar zwangerschap wenst af te breken het recht volledig en duidelijk geïnformeerd te worden over « de rechten, de bijstand en de voordelen bij wet gewaarborgd aan de gezinnen, aan de al dan niet gehuwde moeders en hun kinderen, alsook over de mogelijkheden om het kind dat geboren zal worden te laten adopteren. » De vrouw heeft eveneens het recht om geïnformeerd te worden over de beschikbare psychologische hulp en ondersteuning, en « over de onmiddellijke of toekomstige medische risico’s waaraan zij zich blootstelt. » Conform de voorschriften van de wet moet abortus strikt beperkt worden tot de gevallen waarbij de vrouw zich in een effectieve « noodsituatie » bevindt. Bovendien is het erg belangrijk dat de vrouw het wettelijke uitstel van 6 dagen krijgt dat zich moet bevinden tussen het moment waarop ze haar beslissing schriftelijk meedeelt en de effectieve beëindiging van de zwangerschap.

• Ten slotte verzet Actie voor het Gezin zich met klem tegen elke uitbreiding van de wetgeving die abortus zou toelaten tot voorbij de twaalfde week van de bevruchting. Zoals we al eerder hebben aangegeven wensen wij dat gehandicapte kinderen veel beter onthaald zouden worden, zodat we kunnen vechten tegen late abortussen die worden gemotiveerd door slechte ontwikkelingen van de foetus.

Actie gezin

Mars voor het leven

Een datum om alvast te noteren: zondag 28 maart 2010 om 14h30, Mars voor het Leven in Brussel, Koningsplein.

Info http://www.28march2010.be/nl

Lees het rapport van het Instituut voor Gezinspolitiek betreffende abortus in Europa en Spanje in 2010.

http://www.ipfe.org/documentos/abortion_in_Europe_and_in_Spain_2010_Report.pdf

09 januari 2010

PORTUGAL ¬ LISSABON (REUTERS) – De linkse meerderheid in het Portugese parlement heeft het wetsontwerp van de socialistische regering goedgekeurd dat het homohuwelijk legaliseert. Rechts stemde tegen. Premier Jose Socrates zei dat hij de ‘decennialange onrechtvaardigheden wilde herstellen waar homo’s het slachtoffer van waren’. Tot 1982 was homoseksualiteit een misdaad in Portugal. Een voorstel van extreem-links en de Groenen om ook adoptie mogelijk te maken voor homokoppels, haalde het niet.

De Standaard

Brussel 8 december

Open Vld-senator Jean-Jacques De Gucht heeft een wetsvoorstel ingediend dat het mogelijk moet maken dat de partner van de moeder in een lesbisch koppel wettelijk gezien ook moeder kan worden.

De Standaard

11 september 2009

Een Amerikaans onderzoek zou afrekenen met de aanname dat het traditionele gezin beter is voor kinderen dan moderne gezinsvormen, stelt de Volkskrant. Maar wie het onderzoek goed leest, komt tot andere conclusies. Een artikel van Harald Seidel.

Lees verder